مرا کسی نساخت . خدا ساخت .

                     نه آنچنان که  "کسی می خواست"

                    که من کسی نداشتم

                    کسم خدا بود . کس بی کسان

                   او بود که مرا  ساخت آن چنان که خودش خواست .

                   نه از من پرسید و نه از آن "من دیگر"م .

                   من یک گِل بی صاحب بودم

                   مرا از روح خود در آن دمید

                   و بر روی خاک و در زیر آفتاب

                   تنها رهایم کرد

                   " مرا به خود واگذاشت "

دوم آذر ، زادروز "علی مزینانی شریعتی" ست ؛ کسی که بعدها "دکتر علی شریعتی" شد و در کنار آیت الله طالقانی یکی از پایه گذاران اصلی انقلاب مردم ایران ...

علی شریعتی سالها پس از مرگش ؛ همچنان با کتابهای زیبا و نوار سخنرانیهای پر شور از پایه گذاران اصلی زیربنای فکری قشر جوان و تحصیل کرده ایران است . اولین کتابی که از شریعتی خوندم "حسین وارث آدم" تاثیر فوق العاده ای روی زندگی خودم داشت ...

در باغ "بی برگی" زادم

   و در ثروت فقر غنی گشتم

   و از چشمه ایمان سیراب شدم

   و در هوای دوست داشتن ، دم زدم

   و در آرزوی آزادی سربرداشتم

   و در بالای غرور ، قامت کشیدم

   و از دانش طعامم دادند

   و از شعر ، شرابم نوشاندند

   و از مهر ، نوازشم کردند

   و " حقیقت " دینم شد و راه رفتنم

   و "خیر " حیاتم شد و کار ماندنم

   و " زیبایی " ، عشقم شد و بهانه زیستنم ...

 

...